تحقیق دانشگاه نیویورک: ۵۱ درصد از شریک‌های زندگی رمز گوشی را به اشتراک می‌گذارند

پژوهشگران دانشگاه نیویورک به رهبری پریوینکل دورفلر عادات و ادراک مردم درباره به اشتراک گذاشتن رمز گوشی با شریک زندگی را بررسی کردند و دریافتند که اتفاق‌نظر کلی در مورد بهترین استراتژی حفظ حریم خصوصی یا شفافیت وجود ندارد.

آمار نظر‌سنجی جهانی

در این نظر‌سنجی ۵۳۱ نفر از سراسر جهان شرکت کردند که ۳۷۸ نفر از آن‌ها شریک زندگی داشتند. نتایج نشان داد ۵۱ درصد از افراد دارای شریک، رمز گوشی خود را در اختیار شریک قرار می‌دهند.

پژوهشگران برای گسترش داده‌ها، نتایج را با نظر‌سنجی سال ۲۰۱۹ شرکت نورتون که با مشارکت ۲۰۵۰ نفر انجام شده بود ترکیب کردند. در داده‌های ترکیبی ۵۹ درصد شرکت‌کنندگان به اشتراک گذاشتن رمز را امری عادی و ۵۷ درصد آن را سالم ارزیابی کردند.

اشتراک‌گذاری بیوم‌تریک و نظارت دیجیتال

ثبت اثر انگشت شریک در گوشی توسط ۳۹ درصد عادی و توسط ۴۹ درصد سالم تلقی می‌شود. با این حال نظارت بر سابقه جستجوی این‌ترنت و پیام‌های متنی به ترتیب توسط ۴۳ و ۴۶ درصد رایج دانسته می‌شود، در حالی که ۸۵ و ۸۷ درصد پاسخ‌دهندگان این رفتار را سمی می‌دانند.

ردیابی مکان حساس‌ترین موضوع

ردیابی مکان شریک زندگی منفی‌ترین رفتار محسوب شد؛ ۷۴ درصد حتی با رضایت شریک آن را سمی و ۹۵ درصد بدون رضایت آن را سمی می‌دانند. با این وجود ۲۵ درصد ردیابی با رضایت و ۱۴ درصد ردیابی بدون رضایت را رایج می‌پندارند.

دورفلر تأکید می‌کند که برخی اعتماد را شفافیت می‌دانند و برخی احترام به حریم خصوصی؛ او معتقد است هر تعریفی که پذیرفته شود باید دوطرفه و توافقی باشد.

پیشن‌هاد کارشناسان برای فناوری‌های هوشمند

کارشناسان امنیت سایبری همیشه توصیه می‌کنند رمز‌های عبور ایمن انتخاب شده و به اشتراک نگذارند، اما دورفلر می‌گوید این دیدگاه از نحوه استفاده واقعی از دستگاه‌ها در روابط غافل است. او پیشن‌هاد می‌دهد شرکت‌های فناوری ویژگی‌هایی بسازند که مجوز‌های پیچیده برای شریک زندگی تعریف کند و تنها دسترسی به برخی برنامه‌ها را امکان‌پذیر سازد.

دورفلر مثال می‌زند در دوران کودکی کامپیو‌تر خانگی حساب‌های کاربری جداگانه داشت، اما تلفن‌های هوشمند الگوی تک‌کاربری دارند که ایجاد چنین قابلیت‌هایی را دشوار می‌کند.

مطالب مشابه