تحلیلهای جدید دادههای جهانی نشان میدهد که شیوع نزدیکبینی در میان کودکان و نوجوانان به شدت در حال افزایش است و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۵۰ نزدیک به یکسوم از این گروه سنی دچار این عارضه چشمی شوند.
عوامل مختلفی در بالا رفتن نرخ نزدیکبینی دخیل هستند؛ دختران در مقایسه با پسران استعداد بیشتری برای ابتلا دارند، ساکنان مناطق شهری و بهویژه کشورهای شرق آسیا در معرض خطر بیشتری قرار میگیرند و افزایش سطح تحصیلات نیز با افزایش شیوع این مشکل همبستگی دارد.
بررسی روندها حاکی از آن است که نرخ نزدیکبینی از حدود ۲۴ درصد در دهه ۱۹۹۰ به بیش از ۳۶ درصد در دهه ۲۰۲۰ رسیده و انتظار میرود این روند صعودی تا سال ۲۰۵۰ ادامه یابد و به حدود ۴۰ درصد برسد.
همهگیری کووید-۱۹ نیز ممکن است در تشدید این شرایط موثر بوده باشد؛ تغییرات سبک زندگی نظیر افزایش زمان فعالیتی در محیطهای بسته، کاهش حضور در فضای باز و کار یا تحصیل از خانه میتواند بر سلامت چشم تأثیر منفی گذاشته باشد.
افزایش نزدیکبینی عواقب جدی برای سلامت عمومی به همراه دارد، از جمله کاهش کیفیت زندگی، بالا رفتن خطر ابتلا به بیماریهای چشمی شدید در سنین بالا و در نهایت احتمال نابینی.
توصیه میشود به منظور پیشگیری، کودکان و نوجوانان را به فعالیت بدنی بیشتر ترغیب کرد، زمان مواجهه با صفحه نمایش کاهش یابد، تغذیه سالم رعایت شود و معاینات منظم چشم برای تشخیص زودهنگام انجام گیرد. مقابله با این چالش نیازمند همکاری متخصصان سلامت، قطاع آموزش و پرورش و سیاستگذاران است تا با اقدامات پیشگیرانه و درمانی از بروز عوارض جدی جلوگیری شود.



