دانشمندان موفق شدند روشی نوآورانه برای ذخیرهسازی دادههای دیجیتال در مولکولهای دیانای را آشکار سازند که نه تنها ظرفیت بسیار بالایی دارد، بلکه میتواند راهحلی پایدار و مقرونبهصرفه برای مقابله با حجم عظیم دادههای جهان امروز باشد.
به گزارش بخش اخبار علمی رسانه فناوری تکنا، در روش سنتی ذخیرهسازی در دیانای، اطلاعات دیجیتال ابتدا به توالی بازهای نوکلئوتیدی الف، سی، تی و جی تبدیل شده و سپس به صورت مصنوعی در آزمایشگاه ز میشوند تا در حکم یک هارد دیسک بیولوژیکی عمل کنند، اما این روش زمانبر، پرهزینه و مستعد خطا است.
محققان در مطالعه اخیر خود، رویکردی کارآمدتر را پیش نهادهاند که از فرآیند طبیعی متیلاسیون بهره میبرد. متیلاسیون فرآیندی است که در آن گروههای متیل به دیانای اضافه شده و باعث تغییر فعالیت ژنها میشود. در این روش جدید، محققان با استفاده از آنزیمها، اطلاعات دیجیتال را به صورت الگوهای متیلاسیون در دیانای ذخیره میکنند.
یک گرم دیانای میتواند اطلاعاتی معادل چندین میلیون هارد دیسک را در خود جای دهد و قادر است دادهها را برای هزاران سال حفظ نماید. به گفته دانشمندان، این تکنیک در مقایسه با راهحلهای سنتی ذخیرهسازی، در درازمدت بسیار مقرونبهصرفهتر است و میتواند در حوزههایی نظیر بایگانی دادههای تاریخی، ذخیرهسازی دادههای ژنومیک و حتی ساخت رایانههای زیستی کاربرد یابد.
با وجود مزایای فراوان، چالشهایی برای تجاریسازی این روش وجود دارد که از جمله آنها میتوان به هزینه بالای تجهیزات آزمایشگاهی، سرعت پایین خواندن و نوشتن دادهها و نیاز به توسعه الگوریتمهای پیچیده برای مدیریت و بازیابی اطلاعات اشاره کرد. ذخیرهسازی داده در دیانای پتانسیل بالایی برای دگرگونی نحوه ذخیره و مدیریت اطلاعات در آینده دارد و با پیشرفت فناوری و تحقیقات بیشتر، میتواند به راهحلی پایدار برای چالشهای ذخیرهسازی دادههای جهان تبدیل شود.



