چرا شبزندهداری خطر افسردگی را بالا میبرد

چرا شبزندهداری خطر افسردگی را بالا میبرد؟ نقش ذهنآگاهی و کیفیت خواب, مطالعهای تازه که در نشریه علمی PLOS منتشر شده، رابطهی مستقیم بین الگوی خواب دیرهنگام (شبزندهداری) و افزایش علائم افسردگی را تایید کرده است. محققان با بررسی دادههای جمعآوری شده از مشارکتهایی با میانگین سنی حدود ۲۰ سال، دریافتند که افراد با کرونوتایپ شبانه، نمرات بالاتری در مقیاسهای افسردگی و نشخوار فکری (تکرار افکار منفی) ثبت میکنند.

مکانیزمهای ارتباط شبزندهداری و افسردگی تحلیلها نشان میدهد که این رابطه دوطرفه و پیچیده است. از یک سو، افسردگی میتواند باعث شود فرد دیرتر بخوابد و بیدار شدن صبح برای او دشوار گردد. از سوی دیگر، عدم تطابق ساعت بیولوژیک با برنامههای اجتماعی، تحصیلی یا کاری — پدیدهای به نام پرواززدگی اجتماعی — فشار مزمن بر سلامت روان وارد میکند.

شبزندهداران اغلب مجبورند برخلاف ریتم طبیعی بدن، زود بیدار شوند که این امر منجر به کمخوابی مزمن و اختلال در تنظیم هیجان میشود. نقش محافظتی ذهنآگاهی و کیفیت خواب البته نتایج امیدوارکنندهای نیز وجود دارد.

باشند. افراد صبحزندهدار معمولاً در عمل کردن با آگاهی نمرات بالاتری دارند که ممکن است راز انرژی و شادابی آنها باشد.

علاوه بر این، کیفیت خوب خواب میتواند خستگی، بیتوجهی و پراکندگی ذهن را کاهش دهد و پایههای تمرکز بر لحظه حال را تقویت کند. مصرف الکل نیز به عنوان عامل واسطهای مورد بررسی قرار گرفت؛ اگرچه شبزندهداران تمایل به مصرف بیشتر الکل دارند، اما در این مطالعه مصرف معتدل آنها اثر منفی قابلتوجهی بر سلامت روان نداشت، احتمالاً به دلیل بافت اجتماعی مثبت همراه با نوشیدن.

پیشنهادهای کاربردی برای کاهش ریسک محققان تأکید میکنند که مداخلات مبتنی بر ذهنآگاهی باید بر تقویت مهارت عمل کردن با آگاهی متمرکز شوند.

موثری برای کاهش آسیبپذیری روانی در افراد با ترجیح شبانه است.

مطالب مشابه