لیزا کالتنگر، رئیس مؤسسه کارل سیگن، بیان کرده است که آثار نوری زمین امروزی اگرچه الگویی برای شناسایی سیارههای زیستپذیر محسوب میشود، اما در دورانهای گذشته این سیگنالهای زیستی بسیار برجستهتر بوده و علائم حیات را بهتر نشان میدادند.
پژوهشگران تاریخ ۵۴۰ میلیون ساله تکامل زمین و ترکیبات شیمیایی منتشر شده در بازههای صد میلیون ساله را بررسی کردهاند. جو زمین در طول تاریخ تکاملی دچار تحولات چشمگیری شده است؛ برای مثال در روزگار پیش از فعالیت سیانوباکتریها و انتشار اکسیژن، آتش بر روی سیاره وجود نداشت و متان ناشی از حیات باکتریایی غلبه داشت.
دوره فانروزوئیک تنها ۱۲ درصد از تاریخ زمین را تشکیل میدهد، اما تقریبا تمام اشکال حیات پیچیدهتر از میکروب و اسفنج در این بازه قرار دارند. در طول این دوره، سطح اکسیژن بین ۱۵ تا ۳۰ درصد نوسان کرده است؛ زیرا زیر ۱۳ درصد سوختن امکانپذیر نیست و بیش از ۳۵ درصد باعث سوختن بیش از حد و عدم امکان رشد جنگلها میشود.
با گسترش دایناسورها، اکسیژن به اوج ۳۰ درصدی خود رسیده بود. اگر چنین سیگنالی در سیارهای دیگر رصد شود، میتواند مؤشری بر وجود موجودات غولپیکر در آن سیاره باشد.
با مرور ۵۴۰ میلیون سال اخیر، دانشمندان دو جفت اثر شیمیایی یعنی اکسیژن و متان، و اوزون و متان را شناسایی کردهاند که در ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلیون سال پیش آشکارتر از امروز بودهاند. این یافتهها نه تنها تصویر گذشته زمین را شفاف میسازند، بلکه دیدگاه جستجوی سیارههای فراخورشیدی را نیز تصحیح میکنند و امید یافتن علائم حیات پیچیده در کیهان را افزایش میدهند.
نتایج این پژوهش در مجله انجمن سلطنتی نجوم منتشر شده است.



