دانشمندان ایتالیایی با استفاده از دادههای مدارگرد ماه ناسا، یک غار در نزدیکی محل فرود ماموریت آپولو ۱۱ شناسایی کردهاند که میتواند در آینده به عنوان پناهگاه طبیعی برای فضانوردان کارآید.
این غار در دریای آسایش قرار دارد و فاصلهی حدود ۴۰۰ کیلومتری با نقطه فرود نیل آرمسترانگ و باز آلدرین دارد. ورودی غار در یک گودال عمیق واقع شده که بر اثر فروپاشی مجرای گدازه شکل گرفته است.
محققان دادههای راداری را با اطلاعات مربوط به لولههای گدازهای روی زمین مقایسه کرده و نتایج را در یک مقاله علمی منتشر کردهاند. برآوردها نشان میدهد عرض غار حدود ۴۵ متر و طول آن دهها متر است.
این نخستین بار است که وجود چنین حفرههای زیرزمینی روی ماه با شواهد تأیید میشود؛ پیش از این موضوع به عنوان یک معمای ۵۰ ساله باقی مانده بود. رادارها تنها بخش اولیه حفره را رصد کردهاند.
اکثر غارهای احتمالی ماه در میدانهای گدازه و همچنین قطب جنوب واقع شدهاند. ناسا قصد دارد در اواخر دهه جاری فضانوردان را در قطب جنوب ماه فرود دهد، جایی که احتمال وجود آب یخ وجود دارد.
کارشناسان معتقدند این غارها میتوانند محافظی طبیعی در برابر پرتوهای کیهانی و تشعشعات خورشیدی باشند و به عنوان سرپناههای امن برای ماموریتهای طولانیمدت عمل کنند.



