تحقیقات جدید نشان میدهد میدان مغناطیسی زمین میتواند ۳٫۷ میلیارد سال پیش به اندازه امروز قوی بوده باشد. این کشف، تاریخ شکلگیری قدیمیترین حباب محافظتی سیاره را ۲۰۰ میلیون سال به عقب میبرد.
بنابراین میدان مغناطیسی همزمان با ظهور حیات روی زمین به وجود آمده است. قدیمیترین فسیلهای شناختهشده، لایههای میکروبی استروماتولیتاند که قدمت ۳٫۵ میلیارد سال دارند؛ هرچند برخی محققان ادعا کردهاند نمونههایی با قدمت ۳٫۷ میلیارد سال کشف کردهاند.
مطالعه اخیر میکند که در آن دوره، سیاره از یک حباب مغناطیسی محافظتی برخوردار بوده که پرتوهای کیهانی و ذرات باردهی خطرناک خورشید را منحرف میکرد. با این حال، جریان ذرات بارده در آن زمان بسیار قویتر بوده و باد خورشیدی پرانرژی احتمالا بخشهایی از مغناطیسکره را از بین برده است؛ به این معنا که زمین سپر محافظتی ضعیفتری نسبت به امروز داشته است.
این یافته که در مجلهی ژئوفیزیکال منتشر شده، پیامدهای مهمی برای جستجوی حیات فرازمینی دارد. نیکولاس کلیر، دانشمند زمینشناسی دانشگاه آکسفورد و نویسندهی اصلی مطالعه، به لایوساینس گفت هنگام جستجوی حیات روی سیارههای دیگر، داشتن میدان مغناطیسی یک مؤلفهی الزامی محسوب نمیشود؛ زیرا حتی با مغناطیسکرهی کوچک نیز حیات قادر به رشد است.
جستجوی حیات فرازمینی تنها یکی از دلایل شگفتی نسبت به میدان مغناطیسی زمین است. همه سیارهها مغناطیسکره ندارند و محققان هنوز بهطور کامل مطمئن نیستند که چه عاملی مغناطیسکره زمین را ایجاد کرده است. امروزه این میدان توسط بخش مایع هسته و انتقال گرما از هستهی جامد داخلی به هستهی همرفتی خارجی کنترل میشود؛ اما دانشمندان معتقدند هستهی زمین تا یک میلیارد سال پیش جامد نبوده است.



