ولوو خودروساز سوئدی تقریبا سه سال پس از اعلام هدف فروش تنها خودروهای برقی تا سال ۲۰۳۰، از این برنامه عقبنشینی کرد. شرکت اکنون اعلام میکند که تا پایان دهه جاری، ۹۰ تا ۱۰۰ درصد فروش خود را شامل خودروهای کاملا برقی و پلاگینهیبریدی میکند، در حالی که صفر تا ۱۰ درصد باقیمانده مربوط به خودروهای موتور سوختی با فناوری هیبریدی ملایم خواهد بود. ولوو دلیل این تغییر را تحول شرایط بازار و تقاضای مشتریان عنوان کرده است.
این خودروساز با وجود اصلاح برنامه کوتاهمدت، همچنان بر تعهد بلندمدت خود به آینده کاملا برقی تأکید دارد. تا به امروز ولوم مدلهای کاملا برقی شامل، و را به بازار عرضه کرده است.
ولوو گسترش کندتر از انتظار زیرساختهای شارژ را یکی از عوامل اصلی تغییر استراتژی خود معرفی کرده است. دولت جو بایدن در سال ۲۰۲۱ بودجهای نزدیک به ۷٫۵ میلیارد دلار برای توسعه زیرساختهای شارژ و احداث ۵۰۰ هزار ایستگاه شارژ اختصاص داد، اما تا ماه مارس ۲۰۲۴ تنها هفت ایستگاه در چهار ایالت آمریکا ساخته شده است. دلایل این کندی شامل کمبود تخصص در آژانسهای حملونقل ایالتی و الزامات اداری پیچیده فدرالی مانند ارائه برنامهها، پیشنهادات و تخصیص بودجه است.
در اوایل سال ۲۰۲۴، کاخ سفید تعرفههای جدیدی بر خودروهای برقی تولید چین اعمال کرد که جیلی، شرکت مادر ولوو، را تحت تأثیر قرار داده و در نتیجه به ضرر این برند سوئدی تمام شده است. فوربس پیشتر گزارش داده بود که قیمت مدل تولید چین که انتظار میرفت از حدود ۳۷ هزار دلار آغاز شود، پس از اعمال تعرفهها به بیش از ۵۰ هزار دلار افزایش خواهد یافت.
ولوو اهداف کاهش آلایندگی دیاکسید کربن خود را نیز بازنگری کرده است. شرکت اکنون قصد دارد تا سال ۲۰۳۰، میزان انتشار گازهای گلخانهای هر خودرو را بین ۶۵ تا ۷۵ درصد در مقایسه با سال ۲۰۱۸ کاهش دهد، در حالی که هدف قبلی ۷۵ درصدی بود. همچنین هدف کاهش ۴۰ درصدی آلایندگی تا سال ۲۰۲۵ به بازه ۳۰ تا ۳۵ درصد تغییر یافته است.
این تغییر استراتژی نشاندهنده چالشهای گستردهتری است که صنعت خودروسازی در مسیر برقیسازی کامل با آن روبروست. نوسانات سیاستهای تجاری، تأخیر در توسعه زیرساختها و تغییرات تقاضای بازار، عوامل کلیدی در بازنگری برنامههای بلندمدت خودروسازان شدهاند.
تحلیلگران معتقدند این تصمیم ولوم انعکاس واقعبینانهتری از چالشهای عملیاتی برقیسازی در مقیاس جهانی است. ترکیب فروش برقی و پلاگینهیبریدی به عنوان راهحل میانی، به خودروسازان انعطافپذیری بیشتری در مواجهه با نوسانات بازار و نوسازی زیرساختها میدهد.



