چه می‌شود اگر بیگ بنگ آغاز جهان نبوده باشد؟

جهش کیهانی به جای بیگبنگ نظریه جدیدی که تکینگی را حذف میکند, پژوهشگران در یک مقاله علمی تازه نشان دادهاند که فروپاشی گرانشی لزوماً به تکینگی منتهی نمیشود. آنها با استفاده از یک راهحل تحلیلی دقیق و بدون تقریب، ثابت کردهاند که با نزدیک شدن به نقطه احتمالی تکینگی، ابعاد جهان بر اساس یک تابع هیپربولیک از زمان کیهانی دگرگون میشود.

این مدل ریاضی توصیف میکند که چگونه یک ابر متراکم از ماده میتواند به چگالی بسیار بالا برسد و سپس با یک جهش بازگشتی، به فاز جدیدی از انبساط برود. نقض قضایای پنروز با اصل طرد کوانتومی چرا این نتیجه با قضایای راجر پنروز در تضاد است؟ کلید این ماجرا در اصل طرد کوانتومی نهفته است. این اصل میگوید دو فرمیون (ذرهای با اسپین نیمصحیح) نمیتوانند بهصورت همزمان در یک حالت کوانتومی یکسان قرار گیرند.

محققان اثبات کردند که همین قانون، از انباشت نامحدود ذرات در حین فروپاشی جلوگیری میکند. در نتیجه، فرآیند فروپاشی متوقف شده و معکوس میگردد.

تولید طبیعی تورم کیهانی و انرژی تاریک جهانی که پس از این جهش پدید میآید، شباهت شگفتانگیزی به جهان کنونی ما دارد. مهمتر از آن، این مدل بهصورت طبیعی دو فاز شتابدار انبساط، یعنی تورم کیهانی و انرژی تاریک را تنها با بهرهگیری از فیزیکِ خودِ جهش توضیح میدهد، بدون نیاز به معرفی میدانهای جدید و فرضی. پیشبینیهای قابل آزمون و رصد یکی از نقاط قوت این نظریه، ارائه پیشبینیهای کمی و قابل اندازهگیری است.

مدل پیشبینی میکند که جهان انحنای فضایی مثبت، بسیار کوچک اما غیرصفر دارد؛ یعنی جهان کاملاً تخت نیست، بلکه مانند سطح کره زمین مقداری انحنا دارد. این انحنا میراثی است از چگالی فوقالعاده اولیه که فروپاشی را آغاز کرده بود. اگر رصدهای آینده — مانند پروژه فضایی اقلیدس — وجود این انحنا مثبت ریز را تایید کنند، شاهدی قوی بر صحت این سناریو خواهیم داشت.

دیگر چون منشأ سیاهچالههای کلانجرم، ماهیت ماده تاریک و شکلگیری سلسلهمراتبی کهکشانها کمک کند.

مأموریتهای آتی نظیر آراکیس با رصد هالههای ستارهای و کهکشانهای ماهوارهای، دادههایی فراهم خواهند کرد که درک ماده تاریک و تکامل کهکشانها را عمیقتر میسازد. برخی از این ساختارها ممکن است بازماندههای اجسام فشرده باستانی باشند که در فاز فروپاشی شکل گرفته و از جهش سالم خارج شدهاند. جهان ما درونی یک سیاهچاله است مدل جهان سیاهچالهای دیدگاه تازهای درباره جایگاه ما در کیهان ارائه میدهد.

در این چارچوب، کل جهان قابل مشاهده ما در فضای داخلی یک سیاهچاله قرار دارد که خود در یک جهان مادر بزرگتر شکل گرفته است. این مطالعه در نشریه معتبر D منتشر شده است.

مطالب مشابه