روانشناسی تماشای ویدئوهای خجالتآور چرا محتوای خز را به اشتراک میگذاریم؟, بسیاری از کاربران اینترنت با اصطلاح خز آشنا شدهاند؛ ویدئوهایی که لحظههای شرمآور، بیجهتی یا بیش از حد خودنمایانه را ثبت کردهاند. با وجود اینکه اکثر مردم این محتواها را ناخوشایند و معذبکننده میدانند، اما انتشار، اشتراکگذاری و بحث بر سر آنها در شبکههای اجتماعی روزافزون است. این پدیده چرا رخ میدهد و چه مکانیزمی در ذهن ما فعال میشود؟
تحقیقات علمی چرا از دیدن صحنههای خجالتآور رنج میکشیم؟ یک پژوهش سال ۲۰۲۴ در دانشگاه لوئیزیانا به بررسی علل حس معذبشدن از تماشای لحظات خجالتآور دیگران پرداخت.
طب به شدت بالا میرود. در مقابل، اگر اتفاق ناخوشایندی (مانند تصادف) بدون هیچ تلاش تأثیرگذاری رخ دهد، حس معذبشدن جای خود را به همدردی خالص میدهد.
اشتراکگذاری محتوای معذبکننده، حتی با عدم علاقه شخصی در یک آزمایش، شرکتکنندگان بین پستهای ادیتشده برای خودنمایی و پستهای معمولی مثبت انتخاب میکردند.
انگیزه اجتماعی پنهان در اشتراکگذاری وقتی شرکتکنندگان از اجرای بد یک بلاگر مادر در مدرسه آگاه شدند، با شوق بیشتری ویدئو را فوروارد کردند. این رفتار نشان میدهد اشتراکگذاری ابزاری برای اعلام ضمنی است من قواعد اجتماعی را بهتر میفهمم و چنین خطایی مرتکب نخواهم شد.
مکانیزم روانی اعتبارسنجی هویت اجتماعی از طریق تقابل روانشناسان معتقدند با اشتراکگذاری این ویدئوها، فرد به طور ناخودآگاه عضویت در گروهی را تایید میکند که هوشمندتر، آگاهتر و مطیع قواعد اجتماعی است. این کار یک حس برتری اخلاقی و شناختی کاذب ایجاد میکند و ترس از دچار شدن به شرایط مشابه را به صورت غیرمستقیم مدیریت میکند. گویی با خندیدن بر سر خطای دیگر، خود را از تکرار آن خطا مصون میداریم.
واکنش شما به محتوای خز چیست؟ آیا شما نیز از کسانی هستید که بلافاصله ویدئوهای خجالتآور را برای دوستان فوروارد میکنید، یا ترجیح میدهید از گسترش آن جلوگیری کنید؟ درک انگیزه درونی این رفتار میتواند به کنترل بهتر عادات دیجیتال ما کمک کند. نظر شما در مورد جذابیت این نوع محتوا چیست؟ منبع
