رابطه اندازه بدن و خطر سرطان کشف پارادوکس پیتو در ۲۶۳ گونه حیوانی, تحقیقات جدیدی بر روی ۲۶۳ گونه حیوانی نشان داده است که برخلاف پیشینهای رایج، اندازه بدن با احتمال ابتلا به سرطان همبستگی مستقیم و معناداری دارد. این مطالعه پیشگام که توسط محققان دانشگاه کالج لندن (UCL) انجام شده، اولین شواهد تجربی قوی را برای تأیید رابطه میان جرم بدن و شیوع تومور فراهم آورده است.

تحلیل دادههای گسترده بر روی چهار کلاس حیوانی تیم علمی بقیاده جورج باتلر، اطلاعات کالبدشکافی مربوط به ۷۹ گونه پرنده، ۹۰ گونه پستاندار، ۶۳ گونه خزنده و ۳۱ گونه دوزیست را به دقت بررسی کرد. نتایج حاصل نشان میدهد که در پرندگان و پستانداران، هر یک درصد افزایش در جرم بدن، میانگین ۰٫۱ درصد افزایش نرخ سرطان را به همراه دارد.

وا از دانشگاه روچستر توضیح میدهد که افزایش خطر مشاهدهشده بسیار جزئی است و متناسب خطی با مقیاس بدن نیست.

برای مثال، انسانها تقریبا ۱۰۰ برابر موشها و فیلها ۱۰۰۰ برابر آنها بزرگتر هستند، اما نرخ سرطان در آنها به همان نسبت بالا نرفته است. این موضوع نشاندهنده وجود مکانیزمهای حفاظتی قوی در گونههای بزرگ است. تکامل دفاعهای ضدسرطانی در گونههای بزرگ بررسی درختهای تکاملی آشکار میسازد که گونههایی که در طول تکامل افزایش سریعتر اندازه بدن را تجربه کردهاند، مکانیزمهای دفاعی قویتری در برابر سرطان توسعه دادهاند.

این سازوکارهای طبیعی شامل تعمیر موثرتر DNA، کنترل دقیقتر چرخه سلولی و سیستمهای ایمنی پیشرفتهتر میباشند که از تکثیر بیرویه سلولهای سرطانی جلوگیری میکنند. امیدهای نوین برای درمانهای انسانی گوربونوا تأکید میکند که درک عمیق مسیرهای بیولوژیکی مقاوم در برابر سرطان در حیوانات بزرگ، میتواند به طراحی داروهای هدفمند برای انسان منجر شود.

ی مذکور در طول میلیونها سال تکامل، آزمون و خطا شدهاند. این مطالعه در نشریه آکادمی ملی علوم ایالات متحده آمریکا (PNAS) منتشر شده است.