با وجود پیشرفت‌های سریع در علم مریخ‌شناسی، تا این مدت سوال‌های بی‌جواب بسیاری باقی مانده است. دانشمندان تا این مدت از سن دقیق، شرایط جوی قبل و نشانه‌های احتمالی حیات در انواع گوناگون سنگ‌های سطح مریخ مطمعن ندارند.

برای مثال، مریخ‌نورد پرسویرنس به‌تازگی در سنگ‌هایی بی همتا حفاری کرده که حاوی ترکیبات آلی (بر پایه کربن) می باشند. ترکیبات آلی از اجزای سازنده‌ی حیات می باشند، اما برای تشخیص وجود میکروارگانیسم‌های زنده در این سنگ‌ها به تحلیل‌های دقیق‌تری نیاز داریم.

ماموریت در حال گسترش‌ی برگشت نمونه از مریخ (Mars Sample Return) قرار است به این سوال‌های اساسی جواب دهد. این مأموریت برای اولین بار تکه‌های دست‌نخورده‌ای از یک سیاره دیگر را به زمین خواهد آورد. مریخ‌نورد پرسویرنس اکنون مثالهای سنگ و خاک (از جمله مثالهای حاوی ترکیبات آلی) را در لوله‌هایی مهر و موم‌شده ذخیره می‌کند. در آینده، یک سطح‌نشین اختصاصی باید این مثالها را جمع‌آوری کند و به زمین بازگرداند.

همین دیدگاه علتشده که ناسا، آژانس فضایی اروپا و دیگر نهادها از دهه ۱۹۶۰ تا بحال نزدیک به ۳۰ میلیارد دلار در کاوش رباتیک مریخ اندوخته‌گذاری کنند. این اندوخته‌گذاری نتایج شگفت‌انگیزی به همراه داشته است: این فعالیت‌ها جهت پیشرفت‌های سریع در فناوری رباتیک، ارتباطات راه دور و علم مواد شده‌اند. برای مثال، فناوری مأموریت‌های مریخ به تشکیل بخیه‌های بهتر برای جراحی قلب و گسترش خودروهای خودران پشتیبانی کرده است. این چنین این کوششها جایگاه ناسا و ایالات متحده را به‌گفتن پیشتازان اکتشافات مدرن و فناوری تحکیم کرده و میلیون‌ها دانش‌آموز را به علوم علاقه‌مند کرده‌اند.

فکر استعمار مریخ وسوسه‌برانگیز است. دیدن کوششهای «واتنی» برای مقابله با طوفان‌های گرد و غبار، افتاکسیژن و گرسنگی در فاصله بیشتر از ۲۲۰ میلیون کیلومتری از زمین، تحسین‌برانگیز است و روح ناکامی‌ناپذیر انسان را به عکس می‌کشد.

قسمت بسیاری از انگیزه‌های جاری برای استعمار مریخ به شرکت اسپیس‌ایکس و مدیرعامل آن ایلان ماسک گره خورده است؛ فردی که مقصد اظهار‌شده‌اش تبدیل انسان به طوری چندسیاره‌ای است. این مقصد به نوعی به شعاری الهام‌قسمت تبدیل شده است. اما در حالی که استعمار مریخ روی کاغذ دلنشین به نظر می‌رسد، در عمل زیاد دشوار و پرچالش است و تعداد بسیاری از منتقدان، امکان‌پذیری آن را به گفتن پناهگاهی دور از زمین زیر سوال برده‌اند.

اکنون که بودجه علمی ناسا در خطر افت نزدیک به ۵۰ درصد قرار دارد، آمریکا امکان پذیر کل برنامه‌های علمی سیاره‌ای و عملیات رباتیک خود از جمله برگشت مثالها از مریخ را از دست بدهد.

هرچند دونالد ترامپ و ایلان ماسک تلاش کرده‌اند تا پیشرفت اکتشافات فضایی انسانی را حتی با وجود افت بودجه، ادامه دهند. این کار در عمل به کنار گذاشته‌شدن برنامه‌های علمی و رباتیکی منجر خواهد شد که تا بحال پایه و مبنا همه اکتشافات مریخ بوده‌اند. درواقع همین برنامه‌های علمی و رباتیک بودند که عمیق‌ترین بینش‌ها را درمورد سیاره سرخ به بشر داده‌اند و به دانشمندان و نویسندگانی همچون اندی ویر امکان دادند تا ایستادن روی سطح مریخ را فکر کنند.