گروههایی از انسانهای خردمند که آفریقا را ترک کردند، آثار اندکی از محل سکونت خود باقی گذاشتند تا بیست هزار سال بعد مجددا در اوراسیا ظاهر شدند. یک مطالعه تازه نظر میدهد که این انسانها در این فاصله زمانی در فلات ایران سکونت داشتهاند.
شواهد فسیلی نشان میدهد اعضای گونه انسان خردمند دستکم دویست و ده هزار سال پیش از آفریقا خارج شدهاند، در حالی که دادههای ژنتیکی موج بزرگی از مهاجرتها را در حدود هفتاد هزار سال پیش تایید میکند که در انتقال ژنها به تمام غیرآفریقاییهای امروزی نقش داشته است.
گسترش فسیلهای انسان خردمند در سراسر اوراسیا در بازه شصت تا چهل و پنج هزار سال پیش، محققان را به جستجوی مکان سکونت این جمعیتها در این دوره سوق داد. بر اساس یافتههایی که بیست و پنجم مارس منتشر شد، تیم پژوهشی با بهرهگیری از مدلهای اقلیمی و دادههای ژنتیکی به نتیجه رسیده که فلات ایران در این دوره مناسبترین مکان برای زندگی انسانها بوده است.
با این حال، تمام محققان با نتایج این مطالعه موافق نیستند و بر نیاز به شواهد بیشتر تأکید میکنند.
فلات ایران در یک مطالعه پیشین توسط پژوهشگران به عنوان یک مرکز جمعیتی تعریف شده بود که بخش وسیعی از ایران امروزی، خلیج فارس و بینالنهرین را در بر میگیرد. تیم کنونی اکنون معتقد است که اجداد تمام غیرآفریقاییهای امروزی بین هفتاد تا چهل و پنج هزار سال پیش در این منطقه زندگی میکردند.
پژوهشگران پیش از این ژنومهای انسانهای پارینهسنگی اوراسیا را بررسی کرده و این دادهها را با شواهد باستانشناسی از تحولات در تکنولوژی ابزارهای سنگی مرتبط ساخته بودند. آنها استنباط کردند که انسانهای مدرن یک جمعیت مرکزی را برپا کردهاند که پایگاهی برای مهاجرتهای متعدد در سراسر اوراسیا عمل میکرد. اما شناسایی دقیق زادگاه این جمعیت نیازمند افزودن مدلهای دیریناقلیمشناسی بود که در مطالعه جدید گنجانده شده است.



