باید همه نیازهای فرزند را به- برآورده کنیم

باید همه نیازهای فرزند را به- برآورده کنیم؟ راه درست چیست, یکی از رایجترین چالشهای والدین، صحة ایَّده این است که باید تمام نیازهای فرزند را پوشش داد. برخی فکر میکنند احترام دادن به نیاز فرزند یعنی اینکه نیازهای خود را پسسر kötاه. با این حال، اینگونه رویان میتواند میتوانند بهبُعدِ ناشی از پیامدهای منفی برای أطفالان.

نظریه دلبستگی و ارتباط آن با برآوردهکردن نیازها جان بولبی در دهه ۱۹۵۰ میلادی، نظریه دلبستگی را مطرح کرد. با کمک این نظریه علمی میتوانیم چگونگی وابستگی خود را در دیگران پیمای کنیم. تحقیقات نشان دادهاند که رابطةای که کودکی با والدین برقرار میکنیم، روی نوع روابطمان در بزرگسالی اثر میگذارد. این مسئله اهمیت بسیاری دارد، چرا کیفیت روابط ما نقش مهمی در سلامت شخصی و خوشحالیمان ایفا میکند.

تببین نهاد، خود و فراخود در شخصیت انسان کودکانی که دلبستگی ایمن دارند، راحتتر خواستههای خود را بیان میکنند و اگر به خواسته نرسند، کمتر تحت تأثیر فشار قرار میگیرند. والدین این کودکان بیشتر اوقات از لحاظ احساسی در دسترس بودهاند و نیازهای فرزندان پذیرفتهاند. این دسته از والدین به فرزندان خود میفهماندهاند که خواهش شما به من دارد، گوش میزنم و قصد دارم نیازتان را پذیرش کنم.

بسیار بود بهداخل عبارتِ پذیرش نیاز فرزند، معنا برآورده کردن کامل آن نیست. همه نیازها باید شناخته شوند، اما لازم نیست تمام آنها واقعção شود. نحوه ایجاد دلبستگی ایمن ۳۳ درصد اوقات نیاز فرزند را میشنوید و برآورده میکنید در این حالت نیاز فرزند را میبینید و میتوانید برآورده کنید. مثلا هنگام آشپزی، فرزند از شما میخواهد برایش کتاب بخوانید.

شما میتوانید دست خود را از کار بکشید، او را جلوی شما نشیند و خواندن کتاب را با تی آغاز کنید.شما ناراحت شود.

۳۳ درصد اوقات سعی در اصلاح وضعیت دارید این قدم مهمترین قدم برای ایجاد دلبستگی ایمن است. اگر اشتباهی کردید، متوجه میشوید و مسئولیت آن را با عذرخواهی کردن میپذیرید. اینگونه به فرزند خود یاد میدهید که نیازی نیست بینقص باشد. او میتواند شکست بخورد و از شکستش درس بگیرد. توجه داشته باشید باید مسئولیتپذیر باشید تا رابطهای صادقانه با فرزند بسازید. ۵ راهکار برای رسیدگی درست به نیازهای فرزند ۱.

نیازها و خواستههای خود را صادقانه بررسی کنید بسیاری از افراد به جای پذیرش نیازهای خود، آنها را انکار میکنند. این کار دلایل مختلفی دارد. بسیاری تحمل عدم برآورده کردن نیازها و غمی که از آن پیش میآید را ندارند، برخی دیگر نمیخواهند به دیگران وابسته شوند تا مبادا از آنها ناامید شوند یا شاید نیاز بودن در فرهنگ آنان جلوه جالبی ندارد.

اگر در کودکی نیازهای خود را انکار کردهاید، به نحوه رفتارتان در مواجهه با نیاز فرزندتان دقت کنید. آیا سریع و بدون در نظر گرفتن شرایط خود، نیاز فرزند را برآورده میکنید؟ آیا از نیازهای فرار میکنید، اما نهایتا آنها را برآورده میکنید؟ هرچند این واکنشها نیستند، بلکه نیازهای خودتان را نشان میدهند. اگر دقت بیشتری به واکنشهای خود بگیرید و به شرایط خود آگاهتر باشید، در مواجهه با نیازهای کودک رفتار بهتری خواهید داشت.

توجه داشته باشید اگر همیشه نیازهای خود را انکار کنید، این کار را به کودک خود هم یاد میدهید. حتی اگر خلاف آن را به کودک توضیح دهید، میتواند کمکم کارآمد نخواهد بود. ۲. همه نیازها را بپذیرید، اما فقط بعضی از آنها را برآورده کنید اگر برآورده کردن نیازهای فرزندتان باعث رنج شما میشود، حتمی زیادهروی کردهاید. طبق تحقیقات، ۵۵ درصد ارتباط ما با دیگران را زبان بدن، ۳۸ درصدش را تن صدا و ۷ درصدش را کلمات تشکیل میدهد.

اگر هنگام برآوردهکردن نیاز. آهکشید یا بیحوصله انجام دهید، کودک متوجه میشود که صادق نیستید و این موضوع را از شما میآموزد. در این لحظات شرایط خود را برای فرزندتان شفاف کنید. ابتدا نیاز او را محترم بشمارید و به او بدهید که این نیاز دارد، سپس دلیل اینکه نمیتوانید خواستهاش را برآورده کنید را توضیح دهید.

این مکالمه میان والد و فرزند را به عنوان نمونه در نظر بگیرید میدونم اگه جای اینکه بیرون برم، خونهباشم و با هم بازی کنیم خیلی خوش میگذره، ولی من دارم با دوستهایم میرم بیرون چون من هم نیاز دارم با آنها بازی کنم. فردا درباره احساست به این مسئله صحبت میکنیم. درک میکنم اگه الان من ناراحم و عصبانی هستم. ۳. بگویید نه، اما با قاطعیت بسیاری اوقات به خاطر وجدان و دلسوزی، توانایی گفتن لا را با فرزندمان نداریم.

باید در نظر داشته باشید اگر خواسته فرزند را قبول میکنید و آن را بدون رضایت انجام دهید، آسیب دیگری به او میزنید تا اینکه همان ابتدا درخواستش را قاطعانه رد کنید. مثال، ممکن است خواستههای کودک را انجام دهیم و آخر روز که کلافه شدهایم، شروع به دادوبیداد کنیم.

یا وقتی میخواهیم به کار برویم، برای اینکه با احساسات منفی ça مواجه نشویم، سعی کنیم بیسروصدا از خانه بیرون بزنیم یا به فرزند بگوییم بعد این همه کاری که برای شما انجام دادم، رفتار درست این؟ این موارد باعث میشوند در قبال نیازهای والد، احساس مسئولیت کند. این در حالی است که خودمان از پذیرش نیازها و خواستههای خود شانه خالی کردهایم. ۴. به خشم خود هنگام برآوردهکردن نیازهای فرزند توجه کنید احساس خشم معمولا از حسادت میگیرد.

ممکن است از اینکه فرزندانتان نیازها و خواستههای بسیاری دارند عصبانی نباشید، بلکه به این مسئله که نیازهاییشان بهراحتی برآورده میشوند حسادت کنید. اگر این مسئله برای شما صدق میکند، بهتر است از خود بپرسید چه خواستهای دارم که بیان کردن آن باعث ترس من از قضاوت دیگران میشود؟ از چه کسی میتوانم برای برآورده کردن خواستههایم کمک بگیرم؟ ۵. به کیفیت بیش از کمیت بها دهید مهم نیست چه تعداد از خواستههای فرزندتان را برآورده میکنید.

مهم این است که برآورده کردن این نیازها چه حسی به شما و میدهد. طبق تحقیقات، فقط اختصاصدادن ۵ تا ۱۰ دقیقه از روز به بازی کردن با کودک، پیوند میان او و والدین را قویتر میکند. بهتر است روی کیفیت زمانی که برای میگذارید تمرکز کنید، نه تعداد دفعاتی که این کار را انجام میدهید. شما بگویید شاید نگفتن به خواسته و مواجهشدن با ناراحتی و عصبانیت، حس خوشآمده برای شما نباشد.

با این حال، به خاطر داشته باشید که برآورده کردن همه خواستهها و نیازهای ممکن است تأثیری بسیار منفی روی او بگذارد. درنهایت بهترین راه صادق بودن با خود و و اولویتبندی درست نیازها است. شما چگونه از پس برآورده کردن نیازهای خود برمیآیید؟ آیا موافق انجام تمام خواستههای او هستید؟ هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر OAR_MEDIA_1, 26

مطالب مشابه