کشف سیاره ایگرگ جهان ناشناختهای در لبه منظومه شمسی, محققان اخترشناسی شواهدی جدید برای وجود یک سیاره فرضی در مرزهای دور منظومه شمسی ارائه کردهاند که با نام سیاره ایگرگ ( Y) شناخته میشود. این کشف پیشنهادی متفاوت از نظریه معروف سیاره نهم است و بر اساس تحلیل مداری اجرام فرانپتونی دور (TNO) بنا شده است.
تفاوت سیاره ایگرگ با سیاره نهم سیاره نهم معمولاً به عنوان یک جهان بزرگ با جرم ۵ تا ۱۰ برابر زمین در فاصلههای بسیار دور (بیش از ۳۰۰ واحد نجومی) تصور میشود. در مقابل، سیاره ایگرگ جرمی معادل بین عطارد تا زمین داشته و در فاصله ۱۰۰ تا ۲۰۰ واحد نجومی از خورشید میچرخد. این ویژگیها آن را به یک کاندید متمایز برای توضیح ناهنجاریهای مشاهداتی تبدیل میکند.
شواهد مبتنی بر انحراف مداری اجرام دور تیم پژوهشی به رهبری امیر سراج از دانشگاه پرینستون، دادههای تعداد زیادی از اجرام فرانپتونی دور را بررسی کرد. آنها اجرام تحت رزونانس مداری نپتون را حذف و توزیع بقیه را تحلیل نمودند.
می هیچ انحرافی مشاهده نمیشود، اما پس از آن ناگهان کجمداری آغاز میشود.
این الگو دقیقاً با پیشبینیهای مدلهای جاذبه یک سیاره متوسط در فاصله ۱۰۰ تا ۲۰۰ واحد نجومی همخوانی دارد. جرمهای بزرگتر از زمین باید اثری در ناحیه داخلیتر (۵۰-۸۰ واحد نجومی) بگذارند که دیده نشده، بنابراین سیاره ایگرگ با جرم متوسط، گزینه منطبقتری است. نقش رصدخانه ورا روبین در تایید یا رد فرضیه رصدخانه ورا روبین با پیمایش دهساله خود (LSST) قادر خواهد بود تا چند سال آینده این فرضیه را به چالش بکشد.
اگر سیاره ایگرگ در محدوده پوشش رصدخانه قرار داشته باشد، احتمالاً مستقیماً شناسایی میشود. حتی در صورت عدم مشاهده مستقیم، دادههای دقیق انحراف کمربند کویپر، مکانیزم جاذبهای پشت پرده را فاش خواهد کرد. وضعیت انتشار و دسترسی به مقاله علمی این پژوهش برای انتشار در نشریه معتبر MNRAS پذیرفته شده و پیشنویس آن در پایگاه داده آرکایو با شناسه 2508.14156 در دسترس است.
این گام، توجه جامعه علمی را به جستجوی سیارههای ناشناخته در لبه منظومه شمسی معطوف کرده است.



