یک سال پس از انجام ماموریت آرتمیس ۱، ناسا همچنان در حال بررسی کارکرد سپر حرارتی فضاپیمای اوراین است و انتظار میرود تکمیل این مطالعه چند ماه دیگر به طول بکشد. آرتمیس ۱ نخستین ماموریت برنامه بازگشت انسان به ماه بود که در آن برای اولین بار در نیم قرن گذشته، فضاپیمای مسافربری بدون سرنشین به سمت ماه پرتاب شد.
جیم فری، معاون طراحی سامانههای اکتشافی ناسا، در جلسه اخیر کمیته اکتشاف و عملیات انسانی شورای مشورتی ناسا گفت که آرتمیس ۲ به عنوان نخستین ماموریت سرنشیندار قمری برنامه آرتمیس، طبق برنامه پیشین قرار است اواخر سال آینده پرتاب شود. با این حال ناسا تا زمانی که از حل مشکل اوراین اطمینان حاصل نکند و تغییرات مورد نیاز را اعمال نکرده باشد، پرتاب را انجام نخواهد داد.
هنگامی که فضاپیمای اوراین در دسامبر سال گذشته با فرود آبی در دریا، بخش پایانی ماموریت تقریبا یک ماهه آرتمیس ۱ را به پایان رساند، مدیران ناسا اعلام کردند که مواد سپر حرارتی معروف به آوکوت (AVCOAT) در میانه ورود مجدد فضاپیما به جو، فراتر از حد انتظار دچار فرسایش شدهاند. آنها در آن زمان تأکید کردند که این فرسایش، فضاپیما را به خطر نمیاندازد؛ زیرا سپر حرارتی همچنان مقدار قابل توجهی از مواد فرسایشپذیر اضافی در خود دارد.
فری افزود که سپر حرارتی یکی از مواردی است که ناسا پس از آرتمیس ۱ همچنان روی آن کار میکند. لاکیشا هاوکینز، دستیار معاون ناسا در دفتر برنامه ماه به مریخ، در همان جلسه گفت سازمان فضایی انتظار دارد که نتیجه موقت تحلیل ریشهای خود در رابطه با فرسایش سپر حرارتی را اواخر بهار آینده به دست آورد.
هاوکینز بیان کرد مهندسان در حال بررسی برخی عواملی هستند که میتوانند باعث از بین رفتن مواد آوکوت در هنگام ورود مجدد فضاپیما به جو شوند. این عوامل شامل مسیر جهش فضاپیما بر فراز جو و خواص مواد آوکوت میباشد. به گفته هاوکینز، آزمایشهای زمینی توانستهاند شرایطی را که سپر حرارتی در زمان ورود مجدد تحمل میکند، شبیهسازی کنند.
ناسا و پیمانکارانش به پردازش عناصر گوناگون ماموریت آرتمیس ۲ از جمله اوراین ادامه خواهند داد تا این ماموریت را در مسیر پرتاب در اواخر سال ۲۰۲۴ نگه دارند. فری گفت در حال حاضر دلیلی برای توقف ماموریت وجود ندارد؛ اما اگر دلیلی آشکار شود، برنامه متوقف خواهد شد. با این حال، نه فری و نه هاوکینز نگفتند اگر سپر حرارتی اوراین به اصلاح یا تعویض نیاز داشته باشد، این کار چه تأثیری بر ماموریت آرتمیس ۲ خواهد گذاشت.
سایر عناصر سختافزاری ماموریت آرتمیس ۲ از جمله موشک سیستم پرتاب فضایی (SLS) و سامانههای زمینی، در مسیر صحیح در حال پیشرفت هستند؛ به ویژه SLS در جدول زمانی خود حاشیه اطمینان بزرگی دارد. فری افزود که یک سوال بزرگ این است که چه زمانی باید انباشتن بوسترهای موشک و یکپارچهسازی SLS را در مرکز فضایی کندی آغاز کنیم. ما میخواهیم به منظور حفاظت صحیح از اقلام دارای عمر محدود، این کار را انجام دهیم؛ اما تا زمانی که برای پرواز آماده نباشیم، تا زمانی که همه چیز را در مورد آرتمیس ۱ متوجه نشویم، پرواز نخواهیم کرد.



