تأثیر هوش مصنوعی بر مرزهای دین و فناوری تحلیل دیدگاههای رهبران سیلیکون ولی, همزمان با توسعه سریع و بینظیر هوش مصنوعی، واژگان و روایتی که توسط فعالان و سرمایهگذاران سیلیکون ولی برای توصیف این فناوری به کار میروند، به طور چشمگیری رنگ و بوی مذهبی و آخرالزمانگونه به خود گرفته است.

از هشدارهای وجودی درباره انقراض بشر تا رویاهای ادغام انسان با ماشین، رهبران این صنعت آیندهای را ترسیم میکنند که مرزهای میان علم، ایمان و قدرت را محو کرده است. جفری هینتون چالش وجودی برای مفهوم اختصاص بشر جفری هینتون، برنده جایزه نوبل و چهرهای برجسته در حوزه یادگیری عمیق، معتقد است که خلق موجوداتی قادر به تفکر و اقدام مستقل، پایههای اعتقادی بشر را لرزهانداخته است.

ی را نه تنها ابزاری تکنولوژیک، بلکه عاملی تبدیلکننده در آنتروپولوژی و ần میداند.

ری کورزویل و پیتر تیل رویای ابدی بودن و روایات آخرالزمان ری کورزویل، فیلسوف و مهندس معروف، هزنی را پیشبینی میکند که در آن تا سال ۲۰۴۵، هوش بشر میلیونها برابر تقویت شده و مرزهای بیولوژیکی از بین میروند.

تیل تأکید میکند که نادیده گرفتن این بعد اسطورهای و دینی، درک واقعی ماهیت و خطرات هوش مصنوعی را غیرممکن میسازد. مکس تگمارک نقد قدرت متمرکز در دست پیامبران مدرن فیزیکدان و پژوهشگر امآیتی، مکس تگمارک، با استعارهای تیز، مدیران عامل چهار گיגانت هوش مصنوعی را به پیامبران مدرن تشبیه میکند که هر یک نسخۀ خود را از یک انجیل مشترک (خطر وجودی) ترویج میکنند.

تگمارک هشدار میدهد که این روایتی است که ادعا میکند تنها این شرکتها صلاحیت ساخت و کنترل این قدرت ترسناک را دارند و هیچ نهادی دیگر نباید در این فرآیند دخالت کند؛ استدلالی برای متمرکز نگه داشتن قدرت بیسابقه. دیدگاههای متضاد درونی صنعت از خدایسازی تا مسئولیت اخلاقی مارک زاکربرگ، مدیر عامل متا، به صراحت اعتراف میکند که ساخت هوش مصنوعی عمومی (AGI) حس میدهد چون خلق خدایی است.

در سوی دیگر، داریو آمودی از انتروپیک، با رویکردی بهینهبینانه، بر ضرورت مدیریت ریسکها برای دستیابی به مزایایی چون از بین بردن بیماریها، طول عمر بیولوژیکی و رنسانس دموکراسی تأکید دارد. سم آلتمن از اوپنایآی نیز گذار تاریخی را توصیف میکند که در آن بشر جایگاه هوشمندترین موجود زمین را از دست میدهد.

تحلیل جامعهشناختی پناه بردن به روایات فراگیر در عصر عدم قطعیت دکتر سارا مایز، متخصص نوآوری فناوری، ریشه این گرایش به زبان دینی و آخرالزمان را در ترس بشر از پیچیدگی و نامطمئن بودن آینده مییابد. او توضیح میدهد که مواجهه با چالشهای وجودی و پیچیده، ذهن انسان را به سمت جستجوی راهحلهای جهانی و فراگیر (مسیحاوارانه) سوق میدهد.

تفاوت اصلی این است که امروز ترویجکنندگان این روایات، سرمایههای کلانی برای تحقق ایدههای خود در اختیار دارند که قدرت تحققبخشی به این رؤیاها یا کابوسها را به خود اختصاص داده است.